خانه
گاما

درسنامه آموزشی عربی کلاس هفتم

درس 14: الْجُمَلاتُ الذَّهَبيَّةُ

بازدید125/0 K
تاریخ بروزرسانی1404/07/2

الْمُعْجَم: واژه‌نامه

إذا: هرگاه، اگر أَراذِل: فرومایگان، پست‌ترین‌ها
أَفاضِل: شایستگان، برترین‌ها بَحَثَ عَنْ: دنبالِ ... گشت
ثُمَّ: سپس حَصَدَ: درو کرد
خُسْران: زیان رَجَعَ: برگشت
زَرَعَ: کاشت سَلِمَ: سالم ماند
طَرَقَ: کوبید عُدْوان: دشمنی
فَتَحَ: باز کرد
فَتَحَتْ: باز کرد «مؤنث»
قَرُبَ مِنْ: نزدیک شد به
قَصیر: کوتاه لَعِبَ: بازی کرد
مُسْلمِ: مسلمان مَلَکَ: فرمانروا شد
مَنْ: هر کس (شرطی) کسی که واجِب: تکلیف
وَجَدَ: پیدا کرد وَصَلَ: رسید
هَلَکَ: هلاک شد  

نَصِّ الدَّرسِ: الْجُمَلاتُ الذَّهَبیَّةُ

جمله‌های طلایی

لَعِبَ یاسِرٌ مَعَ أصْدِقائِهِ فی الْمَدرَسَةِ. رَجَعَ یاسِرٌ إلَی الْبَیْتِ بَعْدَ الظُّهرِ.
یاسر همراه دوستانش بود. آنها در مدرسه بازی کردند. یاسر بعد از ظهر به خانه برگشت.

هوَ طَرَقَ بابَ الْمَنْزِلِ.
او به در خانه زد.

سَمِعَتْ أُمُّهُ صَوْتَ الْبابِ ثُمَّ ذَهَبَتْ وَ فَتَحَت الْبابَ وَ سَأَلَتْهُ:
مادرش صدای در را شنید؛ سپس رفت و در را باز کرد و از او پرسید:

الْأُمُّ: کَیفَ حالُکَ؟
مادر: حالت چطور است؟

الْوَلَدُ: أنَا بِخَیرٍ.
پسر: من خوبم.

الْأُمُّ: ما هیَ واجِباتُکَ؟
مادر: تکالیفت چیست؟

یاسِرٌ: حِفْظُ هٰذِهِ الْجُمَلاتِ الذَّهَبیَّةِ.
یاسر: حفظ این جمله‌های طلایی.

«إذا مَلَکَ الْأراذِلُ؛ هَلَکَ الْأَفاضِلُ.»،
حضرت علی هرگاه فرومایگان فرمانروا شدند (شوند)؛ شایستگان هلاک شدند (می‌شوند).

«مَن زرَعَ الْعدُوْان؛َ حصَدَ الْخُسْرانَ.»،
هر کس دشمنی کاشت (بکارد)؛ زیان درو کرد. (درو می‌کند، برداشت کرد، برداشت می‌کند)

«التَّجْرِبَةُ فَوْقَ الْعِلْمِ.»
تجربه از علم برتر است. تجربه بر فراز علم است. تجربه از علم بالاتر است.

«خَیْرُ الناّسِ، أنْفَعُهمُ للِناّس.»،
بهترین مردم سودمندترین آنها برای مردم است.

«الْمُسْلِمُ، مَنْ سَلِمَ النّاسُ مِنْ لسِانِه وَ یَدِهِ.»،
مسلمان کسی است که مردم از زبانش و دستش سالم بمانند. (در امان باشند.)

«لِسانُ الْمُقَصِّرِ، قَصیرٌ.»
زبان مقصّر، کوتاه است.

بدانیم: فعل ماضی (2)

 

هٰذَا الْوَلَدُ أَخَذَ کِتاباً مِنَ الْمَکتَبَةِ.
این پسر یک کتاب از کتابخانه گرفت
 

هٰذِهِ اللّاعِبَةُ رَفَعَتْ عَلَمَ إیران.
این بازیکن (دختر) پرچم ایران را بالا برد.

به جمله‌های عربی و فارسی زیر دقّت کنید.

هوَ فَعَلَ.
(مفرد مذکر غایب)
سوم شخص مفرد. او انجام داد.
هیَ فَعَلَتْ.
(مفرد مؤنت غایب)

التَّمارینُ

التَّمْرینُ الْأوَّلُ (صفحهٔ 113 کتاب درسی)

 

کلمات مترادف و متضاد را معلوم کنید. (= ، ≠)

عُدْوان صَداقَة
دشمنی - دوستی

جاهِل عالِم
نادان - دانا

أَراذِل أَفاضِل
فرومایگان - شایستگان

أفضَل = خَیْر
بهترین - بهترین

بِدایَة نِهایَة
آغاز - پایان

رَخیصَة غالیَة
ارزان - گران

عُدْوان = عَداوَة
دشمنی - دشمنی

خَلْفَ = وَراءَ
پشت - پشت

التَّمْرینُ الثّانی (صفحهٔ 113 کتاب درسی)

 

کلمۀ ناهماهنگ در هر مجموعه کدام است؟

1- عَلَم / أُخْت / أَخ / أُمّ
پرچم/ خواهر / برادر / مادر

2- یَد / ماء / وَجْه / لِسان
دست / آب / صورت / زبان

3- قَمیص / فُسْتان / جَوّال / سِروال
پیراهن / پیراهن زنانه / تلفن همراه / شلوار

4- قَصیر / نافِذَة/ باب / غُرفَة
کوتاه / پنجره/ در اتاق / اتاق

5- طَرَقَ / دَخَلَ / هَلَکَ / تَحتَ
در زد / داخل شد/ هلاک شد / زیر

6- ثُمَّ / أَنَا / هیَ / هوَ
سپس / من / او (مؤنث) او (مذکر)

التَّمْرینُ الثّالث (صفحهٔ 113 کتاب درسی)

 

بخوانید و ترجمه کنید.

﴿الْحَمدُ لِلّهِ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرضَ﴾ الأنعام 1
سپاس مخصوص خداوندی است که آسمان‌ها و زمین را آفرید.

 

هوَ بَحَثَ عَنِ الْکُتُبِ.
او دنبال کتاب‌ها گشت.
 

‌هیَ وَصَلَتْ إلَی بَیتِها.
او به خانه‌اش رسید.

أنا قَرُبْتُ مِنَ الْقَریَةِ.
من به روستا نزدیک شدم.

أنا سَأَلْتُ مُدَرِّسی.
من از معلمم سوال پرسیدم.

تمرین برای خانه (صفحهٔ 114 کتاب درسی)

 

در جای خالی، فعل ماضی مناسب بنویسید.

1- هوَ ................... النّافِذَةَ. فَتَحَ / فَتَحَتْ
او پنجره را باز کرد.
فاعل «هوَ» (مذکر مفرد) است؛ باید فعل مفرد مذکر بیاید: فَتَحَ.

2- هیَ ................... أُمَّها. سَأَلَ / سَأَلَتْ
او مادرش را پرسید.
فاعل «هیَ» (مونث مفرد) است؛ فعل مناسب مونث مفرد: سَأَلَتْ.

3- أَنَا ............... هُناکَ. وَصَلْتَ / وَصَلْتُ
من آن‌جا رسیدم.
فاعل «أنا» است؛ ضمیر متکلم مفرد با «تُ» صرف می‌شود: وَصَلْتُ.

4- أَنتِ ................. وَحْدَکِ. خَرَجَتْ / خَرَجْتِ
تو در را کوبیدی.
فاعل «أنتَ» (مفرد مذکر) است؛ فعل با «تَ» می‌آید: طَرَقْتَ.

5- أَنتِ ................. وَحْدَکِ. خَرَجَتْ / خَرَجْتِ
تو (دختر) به تنهایی بیرون رفتی.
فاعل «أنتِ» (مفرد مؤنث) است؛ فعل با «تِ» می‌آید: خَرَجْتِ.

6- عَلیٌّ ................... الْعَلَمَ. رَفَعْتُ / رَفَعَ
علی پرچم را بالا برد.
فاعل اسم مذکر مفرد است؛ فعل باید مفرد مذکر بیاید: رَفَعَ.

7- لَیلا ................... شَیئاً. وَجَدَتْ / وَجَدْتُ
لیلا چیزی پیدا کرد.
فاعل «لیلا» (اسم مؤنث) است؛ فعل مناسب مونث: وَجَدَتْ.

8- أَ ................... واجِبَکِ؟ کَتَبْتَ / کَتَبْتِ
آیا تکلیفت را نوشتی؟ (خطاب به دختر)
در سؤال، ضمیر مخاطب مؤنث آمده (واجِبَکِ)، پس فعل باید با «تِ» بیاید: کَتَبْتِ.

9- إنّی .............. وَحْدی. ذَهَبَ / ذَهَبْتُ
من به تنهایی رفتم.
فاعل «إنّی = أنا» است؛ فعل با «تُ» می‌آید: ذَهَبْتُ.

10- أَ إنَّهُ ............... جائِزَةً؟ أَخَذَتْ / أَخَذَ
آیا او جایزه‌ای گرفت؟
فاعل «إنَّهُ = هوَ» (مفرد مذکر) است؛ فعل مفرد مذکر: أَخَذَ.

درس 14: الْجُمَلاتُ الذَّهَبيَّةُ